W 1937 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym (ao. Professor) na Uniwersytecie w Berlinie. Po rozpoczęciu II wojny światowej został wezwany na front. W 1943 r. został zwolniony ze służby wojskowej z powodu choroby i następnie został wyznaczony na stanowisko profesora wizytującego na Uniwersytecie w Madrycie.
Zmarł na chłoniaka w 1946 r. Stackleberg był od 1931 r. członkiem NSDAP, a od 1933 r. był członkiem SS i miał tytuł ScharführeraDirk Ruschmann, Kampf um die Führung, Die Zeit, 14.10.1999 r.; https://www.zeit.de/1999/42/199942.biblio-serie_22_.xml [A.K.1] [PZ2] (01.06.2020).. Źródła podają, że podjął on nieudana próbę odejścia z SS.
Badania Stackelberg podważał model konkurencji doskonałej, w której firmy nie mają wpływu na cenę oraz zachowanie konkurentów.
W jego modelu duopolu znajduje się lider i naśladowca. Lider wykorzystuje podsiadaną wiedzę i dzięki temu osiąga większy zysk – robi to kosztem naśladowcyElżbieta Czarny, Mikroekonomia, Warszawa 2006..
Uważał on, że państwo powinno interweniować w kształtowanie się cen oraz zmieniać strukturę samego rynku – na przykład tworząc kartele – gdyż dzięki temu łatwiej jest nadzorować rynek.