Alfred Kranzfelder (ur. 10 lutego 1908 w Kempten, zm. 10 sierpnia 1944 w Berlinie) – oficer niemiecki w stopniu Korvettenkapitän, uczestnik II wojny światowej, członek ruchu oporu, uczestnik spisku przejęcia władzy 20 lipca, za udział w którym został skazany na karę śmierci i stracony.
Życiorys Alfred Kranzfelder urodził się 10 lutego 1908 roku w Kempten. Po zdaniu matury w 1927 roku wstąpił do Reichsmarine. W 1931 roku awansował na stopień Leutnant zur See a dwa lata później na Oberleutnant zur See. W 1936 roku uzyskał stopień Kapitänleutnant. W 1937 roku służył na krążowniku „Admiral Scheer” i brał udział w operacjach podczas hiszpańskiej wojny domowej w latach 1936–1938.
W lutym 1940 roku, z powodów zdrowotnych, został przeniesiony do służby w Berlinie. W stolicy służył w Naczelnym Dowództwie Marynarki Wojennej (niem. Oberkommando der Marine, OKM) – był oficerem łącznikowym z ministerstwem spraw zagranicznych. Wówczas poznał Bertholda Schenka Grafa von Stauffenberga, z którym się zaprzyjaźnił. Służąc w Naczelnym Dowództwie, Kranzfelder nabrał przekonania o niekompetencji Hitlera w prowadzeniu wojny, co zadecydowało o jego zaangażowaniu się w działalność ruchu oporu.