Gospodarka Robinsona Crusoe – klasyczna nazwa modelu ekonomicznego, składającego się z jednej firmy, jednego konsumenta i dwóch dóbrR. Varian, Hal (December 3, 2009). Intermediate Microeconomics – A modern approach, Eighth Edition. W. W. Norton & Company. s. 739. .. W tej gospodarce Robinson Crusoe jest zarówno jedynym konsumentem, jak i producentem, więc może przeznaczać swój (ograniczony) czas na konsumpcję (opalanie się na plaży) lub pracę (zbieranie orzechów kokosowych). Im więcej orzechów zbierze, tym więcej ma do zjedzenia, ale kosztem alternatywnym jego pracy jest utracony czas wolny. Model ten jest często wykorzystywany do celów dydaktycznych ze względu na to jak upraszcza złożoną rzeczywistość. Gospodarka Robinsona Crusoe jest wykorzystywana w wielu dziedzinach ekonomii, przede wszystkim w mikroekonomii do symulacji zachowania konsumentów, producentów i znajdowania równowagiHillman, A. L. (2009). „page 138”. Public Finance and Public Policy – Responsibilities and Limitations of Government (Second ed.). New York: Cambridge University Press. s. 859. .. Stosuje się ją też w finansach do badania różnych rodzajów dóbr publicznych lub do modelowania wzrostu dla krajów słabo rozwiniętych lub rozwijających sięRobert J. Barro AND Xavier Sala-i-Martin (2004). „page 23". ECONOMIC GROWTH (Second ed.).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gospodarka Robinsona Crusoe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.