thumb|175px|Grób Feliksa Rybickiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Feliks Bronisław Tymoteusz Rybicki (ur. 24 stycznia 1899 w Warszawie, zm. 24 sierpnia 1978 tamże) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog.
Życiorys Był synem Józefa Rybickiego i Aleksandry z Borzysławskich. W 1916 ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. W latach 1919–1925 studiował kompozycję w klasie Romana Statkowskiego, a po jego śmierci u Witolda Maliszewskiego oraz dyrygenturę u Emila Młynarskiego i Henryka Melcera w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. W 1924 ożenił się z Heleną z d. Penther (1903–1976). Debiutował jako dyrygent w Filharmonii Warszawskiej (1926), gdzie w latach 1937–1939 był dyrygentem Chóru Oratoryjnego. W czasie wojny uczył gry na fortepianie i występował w warszawskich kawiarniach. Od 1945 prowadził ożywioną działalność dyrygencką i kompozytorską w Polskim Radiu. W latach 1951–1953 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie. Od 1957 aż do przejścia na emeryturę w 1970 kierował orkiestrą i chórem Państwowego Liceum Muzycznego w Warszawie.