Michaił Grigorjewicz Sołowjow (ros. Михаил Григорьевич Соловьёв, ur. 1917 we wsi Słuzna obecnie w rejonie spas-diemieńskim w obwodzie kałuskim, zm. 7 października 1943 w rejonie iwankowskim w obwodzie kijowskim) – radziecki wojskowy, młodszy porucznik, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu 7-letniej szkoły uczył się na kursach pedagogicznych we wsi Pawlinowo w obwodzie kałuskim, później pracował jako nauczyciel w wiejskich szkołach podstawowych w rejonie spas-diemieńskim. W 1941 ukończył Instytut Prawny w Moskwie, pracował jako śledczy w Zarządzie NKWD obwodu moskiewskiego, od sierpnia 1942 służył w Armii Czerwonej. W 1943 ukończył szkołę piechoty w Moskwie, od lipca 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Centralnym i Woroneskim. Brał udział w bitwie pod Kurskiem i walkach o lewobrzeżną Ukrainę jako dowódca kompanii 10 gwardyjskiego pułku powietrznodesantowego 3 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej 60 Armii. Wyróżnił się w bitwie o Dniepr, podczas walk na przyczółku na prawym brzegu Dniepru k. wsi Miedwin w rejonie iwankowskim w obwodzie kijowskim.