sam Krawczenko został wówczas ranny. Decyzją Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 21 marca 1940 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina oraz Złotą Gwiazdę. Po zakończeniu wojny z Finlandią do lipca 1941 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego, po czym został odwołany na front i od sierpnia 1941 brał udział w wojnie z Niemcami jako dowódca 956 pułku piechoty na Froncie Briańskim, biorąc udział w operacji orłowsko-briańskiej. Od 29 października do 1 listopada 1941 był naczelnikiem Południowego Odcinka Bojowego Tuły, od listopada 1941 do stycznia 1942 był zastępcą dowódcy 154 Dywizji Piechoty na Froncie Zachodnim w stopniu majora, od stycznia do marca 1942 dowodził tulskim pułkiem robotniczym. Brał udział w operacji tulskiej i kałuskiej. W marcu 1942 objął dowództwo 324 Dywizji Piechoty na Froncie Zachodnim, brał udział w operacji rżewsko-wiaziemskiej, podczas której zginął. Został pochowany na Cmentarzu Dońskim.
Przypisy
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Radzieccy dowódcy batalionów w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1942