Zofia Polkowska z Anyżów (ur. 12 października 1905 w Młodzieszynie, zm. 3 lutego 1989) – polska harcmistrzyni, nauczycielka, komendantka Hufca Harcerek w Gdyni (1936–1937 i 1957–1958) i Morskiej Chorągwi Harcerek (1945–1948).

Życiorys Od września 1920 należała do 2 Drużyny Harcerek im. Henryki Pustowójtówny przy Gimnazjum Żeńskim im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Łowiczu (złożyła przyrzeczenie harcerskie na ręce generała Józefa Hallera. W latach 1923–1925 była jej drużynową. W 1924 otrzymała stopień przybocznej, w 1927 – podharcmistrzyni (w grudniu tego roku zrównany z harcmistrzem). W latach 1925–1926 była sekretarką Wydziału Drużyn Prowincjonalnych Warszawskiej Chorągwi Żeńskiej. W 1926 została wizytatorką i członkinią Komendy Warszawskiej Chorągwi Harcerek. W latach 1928–1932 pełniła funkcję kierowniczki Wydziału Obozów i Wycieczek komendy. W 1928 kierowała zlotem chorągwi w Rybienku koło Wyszkowa. W 1932 otrzymała dyplom magistra filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Przez trzy następne lata pracowała jako nauczycielka w gimnazjach w Brześciu nad Bugiem i Łunińcu, pełniąc jednocześnie obowiązki zastępczyni komendantki Poleskiej Chorągwi Żeńskiej.