Powstaniec warszawski - jako żołnierz kompanii K-1 batalionu „Karpaty” pułku AK „Baszta” uczestniczył w walkach o Pole Mokotowskie i lotnisko, po czym przebił się do Lasów Chojnowskich. Po reorganizacji oddziałów objął stanowisko zastępcy dowódcy plutonu 1907 w kompanii „Krawiec” pułku „Baszta”. W dniu 20 sierpnia 1944 przebił się wraz z kompanią „Krawiec” z Lasów Kabackich, przez Wilanów, na Mokotów. W toku walk został dwukrotnie ranny. Mianowany do stopnia podporucznika i odznaczony, za wykazane męstwo, Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Po wojnie ukończył (w roku 1950) studia chemiczne uzyskując tytuł magistra nauk technicznych i dyplom inżyniera chemika. Pracował w Instytucie Chemii Ogólnej (jako pracownik naukowy) i Zespole Planowania Przestrzennego przy Radzie Ministrów (na stanowisku głównego specjalisty). Był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej i członkiem Instytutu Planowania Polskiej Akademii Nauk. W randze ambasadora, jako doradca ekonomiczny Organizacji Narodów Zjednoczonych, pracował przy rządach Libii, Turcji i Kamerunu. Publikował artykuły w wielu renomowanych czasopismach naukowych.
W roku 1946 poślubił Zofię Nowicką, z którą miał synów Stanisława Juliana (ur. 1947) i Tadeusza Mściwoja (ur.