Henryk Piotr Krzewiński (ur. 1 sierpnia 1914 w Łosośnikach, zm. 26 grudnia 2004 w Mogilnie) – kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Piotra (rolnika) i Stanisławy z domu Płócienniczak.
Absolwent gimnazjum klasycznego w Trzemesznie, na którym uzyskał maturę (w roku 1935). W maju 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy w Zambrowie otrzymując tytuł podchorążego rezerwy i przydział do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Podczas ćwiczeń wojskowych w 1938 awansował do stopnia starszego sierżanta podchorążego. W kampanii wrześniowej wziął udział jako żołnierz batalionu zapasowego 10 Dywizji Piechoty, w szeregach którego walczył na Lubelszczyźnie.
W styczniu 1940 został wraz z rodziną wysiedlony pod Łowicz. Tam wstąpił w struktury Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Uczestniczył w pracy organizacyjno-szkoleniowej oraz w akcjach dywersyjno-sabotażowych. Od 1941 na stanowisku dowódcy kompanii „Skierniewice” w Wojskowym Korpusie Służby Bezpieczeństwa (w 10 pułku piechoty wchodzącym w skład 3 Dywizji WKSB). Walczył na ziemi lubelskiej i wziął udział w powstaniu warszawskim.