Bannykus – rodzaj wymarłego dinozaura, teropoda z grupy celurozaurów i Alvarezsauria.
Skamieniałości nieznanych wcześniej dinozaurów znaleziono na północnym zachodzie Chin, w Sinciangu, na terenie Kotliny Dżungarskiej, w okolicy Wucaiwanu, między innymi niekompletny szkielet w okolicy Chaoge w powiecie Wulatehouqi. Kości spoczywały wśród skał grupy Tugulu, datowanych na epokę kredy wczesnej, prawdopodobnie powstałych od barremu do aptu. Wspomniany szkielet znajdował się w warstwie datowanej na apt, w formacji Bayingobi. Badanie tych szczątków pozwoliło na kreowanie dwóch nowych rodzajów dinozaurów. Jednego z nich, tego z aptu, nazwano Bannykus, podczas gdy drugiego Xiyunykus.
Nazwa rodzajowa Bannykus wywodzi się częściowo z języka mandaryńskiego, w którym słowo ban oznacza połowę. Nawiązuje ono tutaj do przejściowych, połowicznie rozwiniętych cech alwarezaurów. Drugi człon nazwy wywodzi się z greckiego onyx oznaczającego szpon. W rodzaju Xu i inni umieścili gatunek Bannykus wulatensis. Epitet gatunkowy odnosi się do powiatu Wulatehouqi, w obrębie którego dokonano odkrycia. Jego holotyp stanowi niekompletny szkielet oznakowany jako IVPP V25026.