mały|Grób Jana Kurasia na Cmentarzu Komunalnym na Majdanku w Lublinie Jan Władysław Kuraś (ur. 9 maja 1916 w Wielowsi, zm. 9 lipca 1995 w Lublinie) – podporucznik Wojska Polskiego II RP, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 maja 1916 w Wielowsi, w rodzinie Franciszka, rolnika, i Marii z domu Bajcer. Absolwent szkoły powszechnej i gimnazjum humanistycznego w Tarnobrzegu. W sierpniu 1936 rozpoczął kształcenie w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej–Komorowie. Mianowany podporucznikiem w 1939. Po ogłoszeniu mobilizacji został przydzielony na dowódcę III plutonu w 7 kompanii III batalionu 42 pułku piechoty.
Uczestnik kampanii wrześniowej na szlaku bojowym swego macierzystego pułku, wchodzącego w skład 18 Dywizji Piechoty. Po bitwie pod Łętownicą dostał się do niemieckiej niewoli (w dniu 13 września 1939), w której początkowo osadzony został w oflagu XVIII A Lienz/Drau, a następnie w oflagu II C Woldenberg. 26 grudnia 1942 uciekł z obozu jenieckiego wraz z dwoma innymi oficerami (kpt. Janem Szatowskim i por. Karolem Żywocińskim). Aresztowany przez Gestapo w okolicach Szamotuł, został po kilku dniach odstawiony do oflagu II C i ukarany dwutygodniowym aresztem.