Księstwo Czech (, , ) – państwo istniejące w latach 870–1198 (z przerwami na Królestwo Czech w latach: 1085–1092 oraz 1152–1172).
Historia W IX wieku kotlinę czeską zamieszkiwały plemiona czeskie, które były rządzone przez wielu książąt. Znajdowali się oni pod dość luźnym zwierzchnictwem frankijskim. Od momentu wzrostu znaczenia państwa wielkomorawskiego księstwa czeskie mogły lawirować między dwoma potęgami, lecz ostatecznie związały się z Wielkimi Morawami.
W wiekach IX i X książęta prascy z rodu Przemyślidów zjednoczyli sąsiednie plemiona słowiańskie we wczesnofeudalne państwo czeskie. Borzywojowi I Przemyślidzie wspieranemu przez Świętopełka I udało się uzyskać przewagę nad innymi czeskimi władcami, a co za tym idzie skonsolidować władzę nad resztą plemion czeskich. Pod koniec IX wieku przyjął on chrzest w obrządku słowiańskim, czym zapoczątkował chrystianizację swojego państwa, natomiast już w kolejnym wieku w kraju zdominował obrządek łaciński.