Jan Szczepan Rybka (ur. 26 grudnia 1896 w Warszawie) – kapitan saperów Wojska Polskiego, inżynier, obserwator balonowy, uczestnik wojny polsko-ukraińskiej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Władysława i Kamilli z Wojakowskich. W 1916 roku uzyskał maturę w Szkole Filologicznej im. Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie i rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zgłosił się 10 listopada 1918 roku do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. Otrzymał przydział do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. Od 1 stycznia 1919 roku walczył na froncie wojny polsko-ukraińskiej. 23 maja został skierowany na przeszkolenie do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Poznaniu. Po ukończeniu szkolenia został 23 października zatrudniony jako referent w sekcji organizacyjnej Departamentu III Żeglugi Powietrznej. W związku z zapotrzebowaniem na oficerów lotnictwa w jednostkach bojowych został 11 czerwca 1920 roku wcielony do II baonu aeronautycznego i w jego składzie wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej.