Imię nadane przez Janusza Strasburgera jest z kolei bardziej pieszczotliwe i miękkie, jak sam tytułowy osiołek. Florian Śmieja przełożył czterdzieści dziewięć utworów ze stu trzydziestu ośmiu składających się na oryginał. Spośród nich, sześć nie zostało uwzględnionych przez Strasburgera. Najnowsza polska wersja książki to drugi, kompletny przekład Floriana Śmiei z 1997 roku – Platero y yo. Srebroń i ja (Wydawnictwo Wacław Bagiński, 1997).
Przypisy
Bibliografia
C.G. Gil, “Mis dulces hermanos”: la otredad animal en Platero y yo, Universidad de Coruña, 2017. J. R. Jiménez, Platero y yo: Introducción, La Habana, Instituto del libro, 1969. A. Trapiello, Platero o la breve historia de un libro feliz,[b.m], 2015, https://hemeroflexia.blogspot.com/2015/02/platero-al-fin.html. . M. Cristina Parra Tomás, Juan Ramón Jiménez Platero y yo, Literatura infantily juvenil. [b.m], 2017. P. Sawicki, Polska–Hiszpania, Hiszpania–Polska Poszerzanie horyzontów, Wrocław, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Filologicznej we Wrocławiu,2013.
Kategoria:Hiszpańskie powieści Kategoria:Powieści z 1914 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Hiszpanii