Stefan Gołębiewski ps. „Bernard” (ur. 11 kwietnia 1898 w Rylsku Małym, zm. 1 sierpnia 1944 w Warszawie) – żołnierz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys mały|319x319px|Grób Stefana Gołębiewskiego na cmentarzu Bródnowskim Urodził się w rodzinie Michała i Franciszki z d. Sikora. Absolwent szkoły powszechnej.

Od 2 lutego 1919 ochotnik w Wojsku Polskim, został przydzielony do 4 pułku piechoty z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej po ukończeniu kursu specjalistów broni maszynowej w kompanii karabinów maszynowych. Zwolniony z wojska w stopniu kaprala 10 grudnia 1921.

Od 25 października 1923 w służbie zawodowej, ukończył szkołę podoficerów w Toruniu i Centralną Szkołę Strzelniczą. Awansowany do stopnia starszego sierżanta.

Podczas kampanii wrześniowej jako szef kompanii CKM w 28 pułku piechoty. Brał udział w walkach pod Wieluniem, Wolą Cyrusową i Brwinowem. Po zakończeniu walk uniknął niewoli niemieckiej i pracował w Warszawie jako robotnik.