Józef Wetula (ur. 2 stycznia 1894 w Witowie, zm. 4/7 kwietnia 1940 w Katyniu) – major sanitarny Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Macieja lub Mateusza urodzony 2 stycznia 1894 w Witowie, w ówczesnym powiecie nowotarskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Po rozpoczęciu I wojny światowej, jako uczeń VIII klasy c. k. Gimnazjum w Nowym Targu wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach III batalionu 3 Pułku Piechoty. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 20 maja 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 maja 1919 podporucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w 1 Pułku Strzelców PodhalańskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 59 z 29 maja 1919 roku, poz. 1862..
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Delegaturze Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych przy Polskim Towarzystwie Czerwonego Krzyża, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 2. W 1928 służył w Departamencie Sanitarnym MSWojsk. w Warszawie. 2 grudnia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracji (dział sanitarny). W listopadzie 1928 został przeniesiony do Kadry 4 Batalionu Sanitarnego w Łodzi na stanowisko komendanta kadry.