Od XVII w. znajdowali się pod wpływem politycznym Sułtanatu Ternate. W przeważającej mierze wyznają islam. W społeczności funkcjonuje system patrylinearnych klanów (soa lub soan). Panuje egzogamia, czyli zwyczaj zawierania małżeństw poza własnym klanem; tradycyjnie była znana endogamia. Małżeństwo ma charakter patrylokalny. Z islamem współistnieją tradycyjne praktyki, bazujące na animizmie i instytucji szamanów. Panuje wiara w moc wiedźm (guo). Wymawianie imion zmarłych stanowi tabu (w języku taba zwane aroah).
Zajmują się głównie rolnictwem (orzechy kokosowe, owoce kanarecznika, goździki, gałka muszkatołowa, kakao; na potrzeby wewnętrzne – maniok, pochrzyn, taro) i rybołówstwem. Podstawowym pożywieniem jest sago (sprowadzane z innych wysp), pewną rolę odgrywa też ryż. Mięso spożywa się sporadycznie, zwykle w czasie świąt.
Słyną z dużej mobilności, na co wpływają czynniki ekonomiczne i zagrożenie wulkaniczne. Część ludności wyspy osiedliła się w regionie na Halmaherze, w ramach programu rządowego uruchomionego w 1975 roku. Zamieszkują również południowo-zachodnie wybrzeże Halmahery (m.in. region Gita) oraz okoliczne wyspy północnych Moluków, m.in. Moti, Kayoa, Ternate, Tidore i Bacan.