W połowie grudnia 2017 roku TAI opublikował oficjalną specyfikację TF-X. Obok wstępnych wymiarów i osiągów, określono parametry dwóch silników, których ciąg określono na poziomie 88,96 kN. Wartość ta jest zaskakująca, ponieważ maszyna ma dysponować możliwością lotu z prędkością supercruise, a dla jej osiągnięcia i wydajnego zastosowania, podany ciąg może być niewystarczający. Przedstawiona wizualizacja prezentowała maszynę o obniżonej skutecznej powierzchni odbicia, wewnętrznych komorach uzbrojenia, z wlotami powietrza do silników i usterzeniem pionowym podobnym do rozwiązań zastosowanych w amerykańskim Lockheed F-22 Raptor. Maszyna ma charakteryzować się wysoką manewrowością, posiadać na wyposażeniu radar z elektronicznym skanowaniem fazowym (Active Electronically Scanned Array – AESA) bazujący na technologii azotku galu (GaN). Analizując grafiki prezentujące wizję nowej tureckiej konstrukcji, maszyna prawdopodobnie zostanie również wyposażona w system obserwacji i śledzenia celów w podczerwieni IRST (Infrared Search & Track). Głowica systemu widoczna jest w części dziobowej samolotu. Twórcą radaru ma być turecka firma Aselsan. Wstępne, ujawnione w listopadzie 2018 roku plany, zakładają oblot prototypu w 2023 roku. Seryjna produkcja ma się rozpocząć w 2033 roku.