W 1463 nastąpiła kolejna eksplozja, która zniszczyła zachodnią fasadę. Odbudowało ją dwóch architektów, Juraj Dalmatinac i Michellozo z Florencji, nadając jej styl renesansowy. W 1667 ponownie pałac uległ zniszczeniu wskutek potężnego trzęsienia ziemi. Przy kolejnej odbudowie dodano barokowe, ozdobne schody będące jedną z jego największych atrakcji turystycznych. Ponownie Pałac został uszkodzony podczas trzęsienia ziemi w 1979, a odbudowa trwała w latach 1982–1984. Na środku dziedzińca znajduje się rzeźba Moho Pracat'a, zamożnego i znanego żeglarza z wyspy Lopud, stworzona przez rzeźbiarza z Recanati P. Giacometti'ego. Co ciekawe, była to jedyna publiczna rzeźba stworzona w celu upamiętnienia obywatela podczas trwania Republiki Ragusy.
Znaczenie historyczne Po wybudowaniu w XV wieku pałac Rektorów pełnił rolę siedziby władz miejskich Republiki Ragusy, w szczególności księcia-rektora wybieranego na rok lub miesiąc przez 29 największych rodów szlacheckich. Odbywały się tu spotkania „Małej Rady”, stanowiącej wraz z „Wielka Radą” odpowiednik parlamentu Republiki. Poza tym znajdował się tu sąd, biuro notarialne, kaplica dworska, aresnał a nawet więzienie. Jedno z pomieszczeń służyło na miejsce posiedzeń „Wielkiej Rady”.