Pod silnikiem umieszczono chłodnicę oleju i cieczy, które przykryto pojedynczą obudową. Uzbrojenie strzeleckie samolotu składało się z dwóch, synchronizowanych karabinów maszynowych ČZ vz. 30 kalibru 7,92 mm, strzelających poprzez obrys śmigła. Karabiny umieszczono po bokach kadłuba w kroplowych owiewkach. Kabina pilota była otwarta, osłonięta z przodu wiatrochronem. Latem 1931 roku ukończono budowę prototypu. Naziemne testy i przygotowania do oblotu trwały do początku 1932 roku. 2 lutego 1932 roku, maszyna za sterami, której siedział fabryczny pilot doświadczalny Avii Václav Kočí wzbiła się po raz pierwszy w powietrze. Lot przebiegł prawidłowo i kontynuowano dalsze próby w powietrzu. Ujawniły one, iż osiągi i własności lotne samolotu nie są zadowalające. W celu ich poprawy Novotny dokonał kilku modyfikacji. Powiększył ster kierunku, zmieniono kształt osłony silnika, wymieniając równolegle drewniane śmigło na metalowe osłonięte kołpakiem. Cofnięto wloty powietrza do wspólnej chłodnicy oleju i cieczy. Tak zmodernizowany prototyp, 1 lipca 1932 roku trafił do ośrodka prób Wojskowego Lotniczego Instytutu Badawczego (Vojenský Letecký Ústav Studijní - VLÚS). Przeprowadzone w ośrodku próby wojskowe nie wykazały poprawy niedociągnięć pierwszej wersji prototypu.