Po wybuchu II wojny światowej zajmował się obsługą Karasi eskadry na lotniskach polowych. 11 września, po rozwiązaniu eskadry, został ewakuowany w kierunku granicy z Węgrami. Internowany 19 września, w grudniu 1939 roku zbiegł i przez Jugosławię przedostał się do Francji. Trafił do polskiej bazy w Lyon-Bron, skąd został skierowany do Wielkiej Brytanii. W RAF otrzymał numer służbowy 781042 i rozpoczął naukę języka angielskiego oraz radiotelegrafii.
Został skierowany na szkolenie strzeleckie do 10. Bombing and Gunnery School w Dumfries, a po jego ukończeniu 7 października 1940 roku przydzielono go do dywizjonu 307. Latał w załodze z plut. pil. Antonim Jodą, ale na własną prośbę przeniósł się do lotnictwa bombowego. Od 10 listopada został przydzielony do dywizjonu 300, gdzie latał w charakterze strzelca samolotowego. Pierwszy lot bojowy wykonał 28 grudnia 1940 roku – było to bombardowanie zbiorników paliwa w Rotterdamie. Kolejne loty wykonywał na bombardowanie Kilonii, Brestu, Bremy, Kolonii, Mannheimu oraz Hamburga. W maju i czerwcu 1941 roku brał udział w bombardowaniach Hamburga, Kolonii, Rotterdamu, Osnabrück, Duisburga oraz Bremy.