W latach 1816–1821 przebywał w Rio de Janeiro, gdzie działał jako nauczyciel muzyki i dyrygent na dworze króla Jana VI. Po powrocie do Paryża podjął na nowo służbę na dworze Talleyranda. Między 1829 a 1834 rokiem przebywał w Anglii. Wiele podróżował, odwiedził m.in. Afrykę Północną. Uczestniczył w odsłonięciu pomnika Gutenberga w Moguncji (1837) i pomnika Mozarta w Salzburgu (1842).
Członek Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie (1807) i towarzystwa filharmonicznego w Petersburgu (1808). Pisywał krytyki muzyczne do Revue et Gazette Musicale de Paris. W 1859 roku wydano w Paryżu jego autobiografię pt. Esquisses biographiques de Sigismond Neukomm. Jego siostrą była sopranistka Elisabeth Neukomm (1789–1816).
Twórczość Twórczość Neukomma reprezentuje schyłkową fazę klasycyzmu. Uprawiał większość ówczesnych form i gatunków muzycznych. Wysoko ceniony jako pianista i organista-improwizator. Podczas swoich podróży po Europie i pobytu w Ameryce Południowej propagował twórczość W.A. Mozarta, Beethovena i Haydna. Chociaż był płodnym twórcą (ponad 1300 dzieł), jako kompozytor nie odniósł sukcesu. Od 1804 roku do końca życia prowadził katalog swoich utworów, którego rękopis znajduje się w Bibliothèque du Conservatoire w Paryżu.