Pomnik z uwagi na wartość historyczną uniknął konfiskaty na cele wojenne, został jednak ponownie zniszczony w 1945 roku, gdy do miasta wkroczyła Armia Radziecka. Jego powojenne losy nie są znane, statua prawdopodobnie została przetopiona, zachowała się jednak oryginalna głowa z pomnika, znaleziono ją w piwnicy jednej z kamienic w Chorzowie, od 2021 roku jest eksponowana na wystawie w Muzeum Hutnictwa w Chorzowie. Miniaturka pomnika znajduje się w zbiorach Muzeum w Chorzowie.
Odbudowa pomnika została zaproponowana przez Stowarzyszenie Miłośników Chorzowa, inicjatorem przedsięwzięcia był Roman Liczba. Decyzją chorzowskiej Rady Miejskiej pomnik został zrekonstruowany na wzór oryginału przez ucznia Xawerego Dunikowskiego Augustyna Dyrdę, a odlany z brązu przez poznańskie Studio Szymanowo i ustawiony na Placu Hutników w pobliżu Rynku, odsłonięto go 6 września 2002 roku, pomimo negatywnej opinii Instytutu Pamięci Narodowej oraz protestu Konfederacji Polski Niepodległej oraz innych środowisk partyjnych i kombatanckich. Przy odsłonięciu monumentu był obecny m.in. ówczesny prezydent Chorzowa Marek Kopel. Nowe miejsce na pomnik wybrano z uwagi na możliwość jego dewastacji w przypadku postawienia go w pierwotnej lokalizacji, gdyż w jej pobliżu działała młodzieżowa dyskoteka.