21 stycznia 1945 pastor Scholz i jego rodzina opuścili Pleszew, a kierownikiem domu został Kazimierz Nowaczyk, który zmarł w 1953. Kierownictwo przejęła wówczas jego małżonka, Maria Nowaczyk. Placówka wspierała przede wszystkim osoby starsze, wdrażając różne formy terapii, w tym zajęciową, opartą na doświadczeniach życiowych pensjonariuszy. Od 1966 domem kierował Ignacy Jachimiak (pod jego zarządem w zakładach mieszkało około 250 podopiecznych). Silny nacisk na terapię zajęciową położył jeden z kolejnych kierowników, Henryk Staszak. Zbudował on m.in. kręgielnię. Od 1969 kierowniczką był Małgorzata Staszewska, która wybudowała nową pralnię w oparciu o budynek gospodarczy. Kierownik Jan Banaszyński zainicjował przebudowę starej sali widowiskowej przy ul. Podgórnej na Dom Dziennego Pobytu. W 1978 dom utracił samodzielność organizacyjną, by odzyskać ją w 1981. Dyrektor Jan Rybak otworzył przy placówce gabinet rehabilitacyjny. W latach 80. XX wieku obiektowi nadano nazwę Państwowy Dom Pomocy Społecznej dla Przewlekle Chorych. Od 1986 dyrektorem domu był Mieczysław Kołtuniewski, który rozbudował socjalną część zespołu.