Maria Maniak (ur. 5 kwietnia 1911 we wsi Przemyków, zm. 4 marca 1998 w Warszawie) – członkini Batalionów Chłopskich, posłanka II kadencji Sejmu PRL, dama Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Urodziła się w rodzinie rolników – Jana i Franciszki z domu Noga. W roku 1925 ukończyła szkołę powszechną. W latach 1925–1930 kształciła się w państwowym Gimnazjum Żeńskim im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie (maturę zdała w 1930). Następnie ukończyła historię na Uniwersytecie Warszawskim (lata 1930–1935), uzyskując dyplom magistra, a w latach 1935–1936 skończyła Studium Pedagogiczne przy Uniwersytecie Warszawskim. Do wybuchu II wojny światowej pracowała dorywczo (między innymi w Instytucie Najnowszej Historii Polski). Od młodości związana z ruchem ludowym – członkini Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej (od 1930), Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” i Stronnictwa Ludowego (od 1931). We wrześniu 1939, służąc w oddziale Przysposobienia Wojskowego Kobiet, niosła pomoc żołnierzom przejeżdżającym przez Warszawę. Podczas okupacji, od października 1939, należała do grupy ludowców organizującej struktury Służby Zwycięstwu Polski. Od 1940 współorganizatorka konspiracyjnego Stronnictwa Ludowego „Roch”.