Oddziały Armii Atlantyku (Détachement d’armée de l’Atlantique) – wyższy związek taktyczny Francuskiej Armii Wyzwolenia w czasie II wojny światowej.

Historia W końcu września 1944 zdecydowana większość Francji została wyzwolona przez Ruch Oporu bądź regularne wojska alianckieII Wojna Światowa. Maquis. Ruch oporu na Zachodzie Europy 1940–1945, s. 53.. Wojska niemieckie utrzymały się jedynie w Alzacji i Lotaryngii, na przedwojennej granicy francusko-włoskiej oraz nad Zatoką Biskajską (Oléron, Royan, Médoc, część Bretanii, La Rochelle i Ré) i w rejonie Dunkierkihttps://museedelaresistanceenligne.org/musee/doc/pdf/180.pdf.

14 października 1944 z ok. 65 tys. bojowników Francuskich Sił Wewnętrznych z Kraju Loary, Bretanii i Akwitanii, którzy zgłosili się do służby w regularnej Francuskiej Armii Wyzwolenia, sformowano Francuskie Siły Zachodnie (Forces Françaises de l’Ouest) pod dowództwem gen. Edgarda de Larminat. 1 marca 1945 współdziałające z francuską flotą i lotnictwem, liczące ok. 85 tys. żołnierzy FFO przemianowano na Oddziały Armii Atlantyku.

Przełamanie niemieckich kotłów nastąpiło dopiero wiosną 1945, ostatni bastion Wehrmachtu (Saint-Nazaire) poddał się dopiero 11 maja 1945.

Skład Dowódca: gen. Edgard de Larminat