Bryła świątyni składa się z trzech elementów: prezbiterium, masywnego korpusu nawowego z transeptem, a z przodu dominującej, czterokondygnacyjnej wieży. Kościół jest murowany, wzniesiony z cegły, otynkowany, artykulacja elewacji jest wyznaczona przez pilastry między którymi znajdują się otwory okienne i drzwiowe, elewacja jest zwieńczona płaskim fryzem i czterouskokowym gzymsem koronującym. Elewacja frontowa (czyli zachodnia) jest trzyosiowa, posiada wieżę w osi środkowej. W przyziemiu znajduje się centralnie umieszczony portal główny, nad którym znajduje się okulus. Strefa środkowa, z otworem okiennym umieszczonym na osi i ze spływami wolutowymi ujmującymi wieżę, jest zwieńczona gzymsem z półkolistym zagierowaniem. Strefa górna z otworami dzwonnymi, jest zwieńczona baniastym dachem hełmowym. Do wyposażenia świątyni należą ołtarz główny i dwa ołtarze boczne powstałe około 1879 roku, feretrony ludowe: ozdobiony rzeźbą św. Barbary (XIX wiek); ozdobiony obrazami świętych Katarzyny i Walentego (ok. połowa XIX wieku), krucyfiks w stylu barokowym (XVIII wiek); barokowo-ludowe anioły (XVIII wiek); krucyfiksy ludowe (wykonane w XVIII i XIX wieku), kielichy: w stylu późnorenesansowym (1.