Historia projektu Adyga jest rzeką bardzo kapryśną, znaną z częstych wezbrań, które wyrządzały znaczne szkody zwłaszcza w rejonie Werony. Od dawna zastanawiano się, w jaki sposób obniżyć fale jej gwałtownych wezbrań, zwłaszcza już u wylotu z Alp na równiny. Już w 1712 r. kartograf Serenissimy, franciszkanin Vincenzo Maria Coronelli jako pierwszy zaproponował obniżenie przepływu Adygi poprzez wykorzystanie jeziora Garda jako zbiornika buforowego. W tym celu zaproponował wykopanie tunelu o długości około 8 km, który od śluzy Ceraino (w rejonie Rivoli Veronese, już prawie na przedpolu Alp) połączyłby Adygę z dolnym jeziorem Garda. Pomysł został odłożony na bok ze względu na zbyt małą różnicę wysokości między korytem Adygi i Gardą, co nie zapewniłoby wymaganej wielkości odpływuFrancesco Luzzini: Un dibattito lungo secoli. La galleria Adige-Garda, w: "Acque Sotterranee - Italian Journal of Groundwater" n. 1/135 marzo 2014, Pavia, 2014, ISSN 2280-6458 .
Po serii dużych powodzi w 2. połowie XIX w. (podczas ostatniej z nich we wrześniu 1882 r. woda w zalanej Weronie sięgała do wysokości ok.