Historia budowy Pierwsze studia rozpoczęły się w 1930 r. Dopiero w 1937 r. podjęto pierwsze wykopy pilotażowe i badawcze. Zatwierdzenie projektu nastąpiło 3 lutego 1939 r., po czym niemal natychmiast przystąpiono do prac budowlanych, które rozpoczęły się 1 marca 1939 r. W latach 1943–1954 nastąpiła przerwa w pracach. W czasie II wojny światowej wiosną 1944 r. w wykonanej część tunelu faszyści ulokowali podziemną fabrykę, w której produkowano m.in. części do samolotów. Po wojnie, na skutek trudnej sytuacji ekonomicznej i priorytetach skierowanych na odbudowę kraju, prace podjęto dopiero w 1955 r. Ukończono je 18 maja 1959 r.Vittorio Cristofori: La galleria Adige-Garda e il Lago di Loppio
Charakterystyka techniczna Wlot wody do tunelu znajduje się przy ostrym zakręcie Adygi w lewo, w Mori poniżej Rovereto, na wysokości 161 m n.p.m. Wylot do jeziora Garda – nieco na południe od Torbole, na wysokości 55 m n.p.m. Idealnie prosty tunel (z jego wlotu można dostrzec punkt świetlny, oznaczający wylot) ma długość 9873 m, deniwelację 106 m (0,8688%). Przekrój tunelu zbliżony jest do okręgu o średnicy 8 m i powierzchni 50,4 m². Maksymalny założony przepływ wody wynosi ok. 500 m³/s przy prędkości przepływu ok. 11 m/s.