Pałac Onufry Węcławowicz senior zbudował tu w 1853 roku nowy pałac. Był to budynek stojący na wysokiej podmurówce, z dziewięcioosiowym, parterowym korpusem głównym, pokrytym dwuspadowym dachem z niewielkimi lukarnami w obu połaciach (po sześć w każdej z nich). Po obu stronach środkowej części stały boczne, dwukondygnacyjne skrzydła boczne pokryte gładkim dachem czterospadowym, tworzyły w elewacji frontowej dwuosiowe ryzality, a w elewacji ogrodowej bardziej występowały, tworząc kształt podkowiasty. Dodatkowe boczne drzwi prowadziły z ganków znajdujących się przed sześcioosiowymi elewacjami bocznymi: przed elewacją północno-wschodnią był ganek piętrowy, pokryty dachem dwuspadowym, a przed elewacją południowo-zachodnią – ganek parterowy, a nad nim duży balkon, otoczony żeliwną balustradą. Pokryta dachem namiotowym czworokątna wieża, górująca nad środkową częścią pałacu, została wzniesiona później – nie ma jej na zdjęciach sprzed 1939 roku.