Z kolei na dzień 5 czerwca 1935 zajmował 1708. lokatę łączną na liście starszeństwa poruczników piechoty (była to 224. lokata w starszeństwie). Do stopnia kapitana awansowany został ze starszeństwem z dnia 19 marca 1939 i 87. lokatą wśród oficerów piechoty. Na dzień 23 marca 1939 piastował funkcję dowódcy plutonu łączności w 66 pułku piechoty.
W kampanii wrześniowej wziął udział na stanowisku dowódcy kompanii ckm w Podgrupie „Radom” ppłk. Bronisława Kowalczewskiego (wchodzącej w skład Grupy „Kielce” płk. dypl. Kazimierza Glabisza). Walczył pod Iłżą po czym przedostał się do Kowla, gdzie ponownie objął dowództwo nad kompanią ckm. Następnie w Samodzielnej Grupie Operacyjnej „Polesie”, po bitwie pod Kockiem w niemieckiej niewoli, z której uciekł (z obozu w Jędrzejowie) pod koniec października 1939. Od 1939 działał w konspiracji - w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Początkowo w Warszawie, a od początku października 1942 we Lwowie. 1 listopada 1942 aresztowany we Lwowie przez Gestapo i poddany brutalnemu śledztwu, zachorował na tyfus. Uciekł z lwowskiego więzienia w dniu 25 kwietnia 1943 i powrócił do Warszawy.