Od stycznia 1940 działał w konspiracji - w oddziałach „Jerzyki” pod pseudonimem „Zadziora”. Następnie zaprzysiężony w Związku Walki Zbrojnej. Od początku 1940 pracował jako kierownik techniczno-administracyjny w warsztacie mechaniczno-ślusarskim inż. Eugeniusza Ostrowskiego, a od 1 czerwca 1941 w zakładach „Avia” na Pradze (podlegających wówczas niemieckiej firmie Mechanische Werkstätte Neubrandenburg). Przeszkolony na kursie podchorążych rezerwy, został awansowany do stopnia kaprala podchorążego. Organizował III pluton kompanii B-2 batalionu „Bałtyk” (wchodzącego w skład pułku AK „Baszta”). Uczestnik powstania warszawskiego - na stanowisku dowódcy plutonu brał udział w zdobyciu „Królikarni” i szkoły na ulicy Woronicza oraz w próbach przebicia się do Śródmieścia i w walkach w okolicach Parku Dreszera. W latach późniejszych za czyny męstwa wykazane podczas powstania odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Po upadku powstania w niemieckiej niewoli (stalag X B). Po wojnie pracował w przemyśle motoryzacyjnym - w Łodzi i w Warszawie. Aktywny w organizacjach kombatanckich.