Od najstarszego syna Olęda (Oludaja) wywodzili się Segenutowie-Oleci, od Buridaja – Bulagata i Echirita, od Horidia – Hori-Buriata.
Według legend wiele rodów wchodzących w skład wielkiego plemienia Segenutów miało wspólne pochodzenie. O dawnych związkach między wiercholenskimi Segenutami a udyńskimi Noetami często wspomina się w genealogicznych legendach Noetów. Ustna tradycja Segenutów odnosi ich rodowód do Segena, Ikinat, przodek Ikinatów, według legend był jego bratankiem. Podobne legendy są przekazywane kolejnym pokoleniom w niektórych małych plemionach, przeważnie osiedlonych na północnych obrzeżach terytorium zajmowanego przez plemiona buriackie, takich jak Zungar, Bykot, Tugut, Hajtal, Shebheng, Manholut.
Przypisy
Bibliografia Балдаев С. П., Родословные предания и легенды бурят. Ч. 1. Булагаты и эхириты, Улан-Удэ, 1970. Цыдендамбаев Ц. Б., Бурятские исторические хроники и родословные. Историко-лингвистическое исследование, Бурятское книжное издательство, Улан-Удэ 1972. Цыдендамбаев Ц. Б., Бурятские исторические хроники и родословные, как источники по истории бурят. Улан-Удэ 2001. Нанзатов Б. З., Племенной состав бурят в XIX веке. Народы и культуры Сибири. Взаимодействие как фактор формирования и модернизации, Сборник статей, Иркутск, 2003. Нанзатов Б. З., Этногенез западных бурят (VI–XIX вв.), Иркутск, 2005.
Kategoria:Buriacja Kategoria:Etnografia Rosji Kategoria:Ludy mongolskie