Jest to podpiwniczony budynek na planie prostokąta o piętnastoosiowej elewacji. Przed środkowymi sześcioma osiami zaprojektowano portyk w wielkim porządku: sześć doryckich kolumn podtrzymujących gładkie belkowanie zwieńczone wydatnym gzymsem. Całość jest przykryta płaskim, gładkim czterospadowym dachem. Od strony ogrodu, elewacja jest znacznie wyższa ze względu na spadający teren. Jej urozmaiceniem jest trzyosiowy centralny ryzalit. Do tego ryzalitu przylega taras wsparty na arkadach, z którego prowadzą schody do ogrodu.
Parterowa kondygnacja pałacu była znacznie wyższa niż piętrowa (co widać po oknach), i służyła celom reprezentacyjnym. Piętro pełniło funkcje mieszkalne. Na osi centralnej parteru znajdował się wielki salon sąsiadujący z biblioteką.
Ostatni właściciele Cerkliszek Chaleccy zgromadzili tu niezwykle cenną kolekcję biblioteczną. Księgozbiór liczył około 10 tysięcy woluminów, w tym wiele cennych rękopisów z XVI i XVII wieku, książek, pierwsze wydanie Pana Tadeusza z ręczną dedykacją autora i podziękowaniem za opiekę nad dziećmi.