Tradycyjnie zajmują się ręcznym rolnictwem tropikalnym (kukurydza, ryż suchy, proso, bataty, palma kokosowa). Trudnią się także rybołówstwem i handlem detalicznym. Pewne znaczenie ma połów pereł. Są znani jako zbieracze muszli morskich i trepangów. W gospodarce wyspy Buton istotną rolę odgrywa wydobycie asfaltu i eksploatacja lasów (drewno tekowe); eksportuje się koprę, sago, ryby, cukier trzcinowy, kawę i tytoń. Z rzemiosł rozwinęli budowę łodzi, obróbkę miedzi, tkactwo i plecionkarstwo. Pożywienie w dużej mierze roślinne, na bazie manioku, czerwonej fasoli i kukurydzy. Znaczenie ryżu różni się w zależności od subregionu.
Ich tradycyjne wierzenia to animizm i kult przodków. Organizacja społeczna opiera się na patrylinearnym systemie pokrewieństwa. Małżeństwo matrylokalne, później neolokalne. Przeważa monogamia, historycznie zdarzała się poligynia.
Sama nazwa „Buton” jest niejednoznaczna i może prowadzić do nieporozumień. Bywa bowiem odnoszona konkretnie do ludności posługującej się językiem wolio (w najwęższym ujęciu), a czasami (poza regionem) w sposób ogólny określa ludność prowincji Celebes Południowo-Wschodni.