Były to lata, w których nie zrobili żadnych większych karier, w odróżnieniu od byłych kolaborantów i zdrajców. Społeczeństwo norweskie pogrążyło się natomiast w wygodnej niepamięci. Szlachetną ofiarę człowieka, który zginął ratując innych partyzantów, zakłamano do tego stopnia, że stała się nierzeczywista, nawet dla tych, którzy byli świadkami jego śmierci. Ostatecznie mit udało się rozbić, jednak w jego miejsce nie stworzono nowego, ponieważ, jak zauważył Hoel, brak było dla niego kapłanów uczciwych i szlachetnych.
Autor oskarżył w powieści mieszczaństwo norweskie o zdewastowanie najpiękniejszych kart dziejów narodu, a powieść została wydana w latach 50. XX wieku, kiedy Norwegowie weszli w fazę szybkiego bogacenia się i zatracania ideałów poprzednich pokoleń. Była hołdem dla kombatantów II wojny światowej.
Przypisy
Kategoria:Norweskie powieści Kategoria:Powieści z 1954