Pojazdy mechaniczne dopuszczone dotychczas do ruchu powinny być zaopatrzone w tablice nowego wzoru do 1 września 1937 roku, przy czym do tej daty były one wymieniane bezpłatnie.
Oznaczenia te przetrwały w praktyce w zasadzie jedynie do wybuchu wojny we wrześniu 1939. Po wybuchu II wojny światowej część ówczesnych samochodów i motocykli albo została skonfiskowana przez Wojsko Polskie (częstokroć wraz z ewakuowanym wojskiem znalazła się na Węgrzech lub w Rumunii) lub przez okupantów, albo uległa zniszczeniu w zawierusze wojennej.
Litera oznaczała przeznaczenie pojazdu: T – taksówki (wg zarządzenia „dorożki samochodowe”) A, B, C, D, E, H, K, L, X, Y, Z – pozostałe M, N, P, R, S, U – motocykle W – wojskowe
Dwie pierwsze cyfry oznaczały województwo, dalej były trzy cyfry od 000 do 999, oddzielone dywizem.
Wyróżniki województw w latach 1937–1944 (w praktyce do września 1939): 00–19 – miasto stołeczne Warszawa 20–24 – białostockie 25–29 – kieleckie 30–34 – krakowskie 35–39 – lubelskie 40–44 – lwowskie 45–49 – łódzkie 50–54 – nowogródzkie 55–59 – poleskie 60–64 – pomorskie 65–69 – poznańskie 70–74 – stanisławowskie 75–79 – śląskie 80–84 – tarnopolskie 85–89 – warszawskie 90–94 – wileńskie 95–99 – wołyńskie
Inne typy tablic