Kazimierz Piątkowski (ur. 19 lutego 1924 w Buku, zm. 14 grudnia 2006 w Sopocie) – podoficer Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego (listonosza, powstańca wielkopolskiego) i Anny z domu Dzięciołowskiej. Przed wybuchem wojny uczył się w gimnazjum. Podczas kampanii wrześniowej uczestniczył w ewakuacji z Poznania 7 wojskowego Szpitala Okręgowego, a następnie służył jako sanitariusz w szpitalu polowym Armii „Poznań” w Żyrardowie. W październiku 1939 powrócił do Buku, a w połowie grudnia tr. został z rodziną wysiedlony przez Niemców do obozu przejściowego w Młyniewie. Następnie mieszkał w Częstochowie i Sędziszowie (tu podjął pracę w parowozowni). Od stycznia 1943 działał w konspiracji - w Inspektoracie „Maria” Armii Krajowej. Pełnił funkcję kolportera w Placówce Marcinowice („Mors”), gdzie rozprowadzał między innymi gazetkę podziemną „Czyn”. Jako zagrożonego aresztowaniem przeniesiono go do oddziału partyzanckiego „Skrzetuski”, w którym został celowniczym karabinu maszynowego. W sierpniu 1944 wraz z oddziałem włączony do Samodzielnego Batalionu Szturmowego „Suszarnia” 106 Dywizji Piechoty Armii Krajowej, w szeregach którego uczestniczył w akcji „Burza”.