Prestiż i popularność Duponta de l’Eure nie pozwoliły zróżnicowanej poglądowo koalicji republikańskiej na natychmiastowe uzgodnienie wspólnego przywódcy. Ze względu na swój podeszły wiek (w dniu objęcia urzędu był zaledwie kilka dni przed swoimi 81. urodzinami) Dupont de l’Eure przekazał część swoich obowiązków ministrowi spraw zagranicznych, Alphonse’owi de Lamartinowi. 4 maja zrezygnował, aby ustąpić miejsca Komisji Wykonawczej, w skład której nie wszedł, zgodnie ze swoją wolą. Poparł Louisa-Eugène’a Cavaignaca wyborach prezydenckich w 1848 r. Rok później, po nieudanej próbie ponownego kandydowania do Izby Deputowanych, wycofał się z życia publicznego.
Konsekwencja w obronie sprawy liberalizmu konstytucyjnego, którą przejawiał w swoich burzliwych czasach, zyskała mu szacunek wielu jego rodaków, którzy określali Duponta de l’Eure mianem „Arystydesa trybuny francuskiej”.
Odznaczenia Kawaler Legii Honorowej (14 czerwca 1804) Oficer Legii Honorowej (28 grudnia 1814)
Przypisy
Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Członkowie Izby Deputowanych (restauracja Burbonów) Kategoria:Członkowie Rady Pięciuset Kategoria:Kawalerowie I Cesarstwa Francuskiego Kategoria:Zmarli w 1855 Kategoria:Urodzeni w 1767