Pandoro – tradycyjne włoskie słodkie ciasto drożdżowe zwane „złotym chlebem”, pochodzące z Werony, najbardziej popularne w okresie Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Nazwa ciasta wywodzi się od włoskich słów pane, które oznacza chleb oraz oro, oznaczającego złoto. Złoty kolor nadają ciastu duże ilości masła i jajek w nim zawarte.

Podstawa tradycyjnego pandoro jest w kształcie ośmioramiennej gwiazdy, a samo ciasto jest złotego koloru. Często podaje się je posypane cukrem pudrem o zapachu wanilii, który w okresie Bożego Narodzenia przypomina zaśnieżone szczyty włoskich Alp. Nie zawiera owoców ani rodzynek. Innym, obok pandoro, popularnym we Włoszech ciastem w okresie świątecznym jest panettone.

Historia Pandoro pojawiło się w odległych czasach, produkt dawnej sztuki wypieku chleba. Przez całe średniowiecze biały chleb spożywali wyłącznie bogaci, podczas gdy zwykłych ludzi było stać tylko na czarny chleb, a często nawet nie było to możliwe. Chleby słodkie były zarezerwowane dla szlachty. Chleby wzbogacone jajkiem, masłem i cukrem lub miodem były podawane w pałacach i nazywane były chlebem królewskim lub chlebem złotym.