Formowany dywizjon artylerii podobnie jak cała Brygada Strzelców Karpackich miał charakter i etat jednostki górskiej składać się miał z: baterii dowodzenia, 3 baterii po 4 armaty 65 mm na jukach i kolumny amunicyjnej. 24 maja dywizjon otrzymał pierwszą armatę, wcześniej broń strzelecką i maszynową. Od maja prowadzono szkolenie przybywających sukcesywnie ochotników. Po upadku Francji dywizjon artylerii wraz z całą brygadą i uzbrojeniem oraz 22 000 sztuk amunicji artyleryjskiej w dniach 27-30 czerwca został ewakuowany transportem kolejowym do Samak, a następnie od połowy lipca do obozu Latrum w Palestynie. Prowadzono dalsze szkolenie, w tym strzelania dywizjonu artylerii w dniach 1-5 sierpnia 1940 roku na poligonie nadmorskim w pobliżu Jaffy. Od września rozpoczęto przezbrajanie dywizjonu w brytyjską broń strzelecką. Na przełomie września i października dywizjon wraz z brygadą przetransportowano do Egiptu w rejon Dekheila, celem rozbudowy i przygotowania do obrony umocnionych stanowisk. Dywizjon artylerii zajął stanowiska w rejonie Mexu i Dekheili, przejściowo podporządkowano ppłk. Gliwiczowi baterię artylerii nowozelandzkiej, potem dwie baterie artylerii egipskiej. Dywizjon jak i BSK były wizytowane przez polityków i dowódców brytyjskich i egipskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karpacki Pułk Artylerii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.