Są wśród nich zarówno języki malajskie (które dominują w Malezji Zachodniej, obejmującej południową część Półwyspu Malajskiego), jak i zróżnicowane genealogicznie języki północnego Borneo (w Malezji Wschodniej, stany Sabah i Sarawak). Językami austroazjatyckimi (aslijskimi) posługują się niewielkie grupy rdzennych mieszkańców Półwyspu Malajskiego. Wiele z nich nie opiera się zjawisku asymilacji kulturowej, powszechny jest także bilingwizm.
Język malajski znacznie rzutuje na kształt języków lokalnych Malezji, stanowiąc dla nich źródło zapożyczeń i wpływów gramatycznych. Wszystkie z nich podlegają zjawisku przesunięcia językowego. Stosunkowo silną pozycję mają języki iban (Sarawak) i kadazandusun (Sabah), które występują w mediach i edukacji; dodatkowo iban odgrywa pewną rolę jako regionalna lingua franca. Część języków chińskich (hakka, teochew, hokchiu, hainan i inne) jest wypierana przez mandaryński i angielski.
Zobacz też języki Indonezji języki Timoru Wschodniego języki Filipin
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne