Na podstawie tych raportów w 1536 r. Parlament postanowił, że odtąd król Anglii będzie właścicielem wszystkich klasztorów o rocznych dochodach poniżej 200 funtów. Ponieważ środek ten nie przyniósł spodziewanych zysków, w 1539 r. Parlament zezwolił na kasatę wszystkich klasztorów. Niektóre klasztory stawiały opór, ale po egzekucji trzech opatów pozostali pogodzili się z działaniami króla; tym bardziej, że po utworzeniu Kościoła anglikańskiego Henryk VIII zaoferował zakonom możliwość przyłączenia się do nowej, oficjalnej religii w charakterze kaznodziejów utrzymywanych przez Koronę, podczas gdy inni mnisi otrzymywaliby dożywotnią emeryturę, aby zrekompensować utratę ich źródeł utrzymania. Dzięki temu wiele klasztorów zaakceptowało królewską konfiskatę bez dalszego oporu. W sumie pensje zaoferowane przez króla przyjęło 6600 zakonników i 2000 zakonnic.
Jako protest przeciwko kasacie klasztorów w 1536 wybuchło powstanie ludowe, tzw. Pielgrzymka Łaski, stłumione przez króla.