Historia badań Jaskinia została odkryta w 1908 roku. Główne prace badawcze prowadzono w latach 1944–1947, 1950–1955 i 1969–1977. Badania z lat 40. XX w. nie zaowocowały publikacjami, dopiero francuski historyk Jean Roche (1913–2008), który prowadził tu prace w latach 50. i w 1969 roku, opublikował serię artykułów o znaleziskach. Dalej opisano sekwencję materiałów archeologicznych o grubości około 10 m, w której znaleziono artefakty typowe dla kultury iberomauruzyjskiej i kultury aterskiej. Odkryto tu muszelki mięczaków morskich Nassarius gibbosulus – zgromadzone w jaskini przez ludzi ok. 82 tys. lat temu i używane najprawdopodobniej jako koraliki.
Odkryto tu również miejsca pochówku licznymi, dobrze zachowanymi szkieletami. Jest to prawdopodobnie najwcześniejszy cmentarz prehistoryczny w Afryce Północnej, świadczący o bytności tutaj człowieka w okresie paleolitu. W 2018 roku przeprowadzono badania DNA szczątków ludzkich sprzed 15 tys. lat, stwierdzając ich genetyczne pokrewieństwo z populacjami z Bliskiego Wschodu i Afryki Subsaharyjskiej.
W 1995 roku jaskinia została wpisana na marokańską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Maroko zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jaskinie w Afryce Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Maroku