Ponownie wzięła w nim udział w 1971 roku i wygrała z piosenką „רק הירח” („Tylko księżyc”).

W 1973 roku po raz pierwszy wzięła udział w Konkursie Piosenki Eurowizji w Luksemburgu, gdzie osiągnęła czwarte miejsce (z 97 punktami) z piosenką „Ey Sham” („Gdzieś”) napisaną przez Ehuda Manora. Był to także pierwszy w historii udział Izraela w konkursie. Piosenkę skomponowała Nurit Hirsh, która prowadziła też wtedy orkiestrę, jako druga kobieta w historii konkursu. Ze względu na ataki na Żydów w Monachium podczas letnich igrzysk olimpijskich rok wcześniej, wprowadzono restrykcyjne przepisy ochrony oraz zakaz wstawania przez publiczność, w pełni uzbrojonych ochroniarzy i obecność Interpolu w miejscach publicznych. Sama Ilanit podczas występu nosiła kamizelkę kuloodporną.

Drugi występ Ilanit w konkursie odbył się w Londynie w 1977 r. z piosenką zatytułowaną „Ahava Hi Shir Lishnayim” („Miłość to pieśń dla dwojga”), z którą zajęła jedenaste miejsce. Ilanit po raz trzeci chciała reprezentować Izrael w Eurowizji, podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w 1984 roku, ale Izrael odwołał swój udział w konkursie w tym roku z powodu konfliktu z Dniem Pamięci. Zamiast czekać rok na następny konkurs, Ilanit postanowiła wydać piosenkę „Balalaika”, z którą zamierzała konkurować.