W najbliższym otoczeniu zmarłego Chrystusa nie przedstawiono świętych, a osoby świeckie, które należały do rodziny znanej z imienia i nazwiska.
Proweniencja Nie jest jasne, kiedy i w jaki sposób luterański w swojej treści obraz trafił do katolickiej Kaplicy Książęcej kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii, należącego do kompleksu klasztornego z Lubiąża. Dzieło włączono w 1880 roku do zbiorów wrocławskiego Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych po sekularyzacji zakonu cystersów z klasztoru w Lubiążu.
W okresie II wojny światowej obraz został wywieziony do składnicy w Kamieńcu Ząbkowickim z polecenia Günthera Grundmanna, konserwatora zabytków prowincji dolnośląskiej, który od 1942 prowadził akcję zabezpieczania cennych dzieł sztuki przed zniszczeniami wojennymi. Zapiski Grundmanna zostały odszyfrowane przez polskich muzealników już jesienią 1945 roku, jednak część składnic opróżnili Sowieci, a inne złodzieje. Nie wiadomo w jaki sposób obraz trafił w ręce Siegfrieda Häggberga, ale jego spadkobiercy twierdzili, że otrzymał go na przechowanie od nieznanej im osoby, jednak nikt się po niego nigdy nie zgłosił.