Następnego dnia, po kolejnym bombardowaniu, na statku wybuchł pożar, którego nie udało się opanować. 7 V 1945 r. „Bolkoburg” zatonął nadal płonąc na pozycji 54°24’N i 11°15’E. W połowie 1948 r. Polska Misja Morska złożyła do władz brytyjskich wniosek o rewindykację wraku. 9 III 1949 r. wniosek został pozytywnie rozpatrzony. W międzyczasie (3 II 1949 r.) wrak był poddany oględzinom przez ekipę ekspertów z Wydziału Holowniczo-Ratowniczego Żeglugi Polskiej, która przybyła na holowniku „Herkules” i wydała ekspertyzę, iż statek nadaje się do odbudowy. 28 V 1949 r. prace rozpoczęła ekipa wydobywcza. Wrak został podniesiony 11 VI 1949 r., po czym holowniki ratownicze „Herkules” i „Swarożyc” rozpoczęły holowanie go do Gdyni, gdzie zacumowano wrak 15 czerwca. Szczegółowe oględziny wykazały, iż kadłub jest w niezłym stanie, więc 18 VII 1949 r. przeholowano „Warszawę” do Stoczni Gdańskiej w celu odbudowy. Początkowo planowano odbudować ją jako wycieczkowiec, potem jako szybki drobnicowiec, w końcu jako statek szkolno-handlowy. Ostatecznie zaniechano odbudowy i wrak pocięto na złom, zachowując jedynie będący w dobrym stanie silnik napędowy, który w 1958 roku został zainstalowany na drobnicowcu „Monte Cassino”.