Zrębowa, piętrowa budowla z krytą werandą miała 20 łóżek w 3 izbach. Był to właściwie schron samoobsługowy, do którego klucz pobierało się w siedzibie Oddziału w Dolnym Kubinie. Jedynie latem doglądał go baca z Valaskéj Dubovéj, pasący na Pośredniej Polanie. Schronisko wypaliły wojska niemieckie w grudniu 1944 r.Mirosław J. Barański: Wielki Wielki Chocz, w: „Gazeta Górska” R. XXVIII, nr 1-2 (109-110), zima-wiosna 2020, s. 58-63. Dziś przypominają je jedynie coraz słabiej rozpoznawalne ślady fundamentów i niewielka tablica pamiątkowa.
Przypisy
Bibliografia Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy – Liptovská Mara. Turistický sprievodca ČSFR č. 42, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1990. Chočské vrchy. Vodná nádrž Liptovská Mara. Turistická mapa 1:50 000, wyd. VKÚ Harmanec, 1997, . The Chočské vrchy and Roháče Mts. Hiking map 1:50 000, Tatraplan nr 5008, 4th edition, wyd. BBKart, s.r.o., banská Bystriva 2015, 978-80-89134-27-4; Zygmańska Barbara: Góry Choczańskie. Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa 2003 .
Kategoria:Góry Choczańskie