Anarchizm egzystencjalny – pogląd mówiący, że egzystencjalizm stanowi filozoficzną podstawę anarchizmu. Anarchistyczny historyk Peter Marshall twierdzi, że: „istnieje ścisły związek między naciskiem egzystencjalistów na indywidualność, wolny wybór i odpowiedzialność moralną a głównymi zasadami anarchizmu”.

Tło Max Stirner Anarchizm miał proto-egzystencjalistyczny wydźwięk głównie w pismach niemieckiego anarchoindywidualisty Maxa Stirnera. W swojej książce Jedyny i jego własność (1845) opowiada się za konkretnym indywidualnym istnieniem lub egoizmem przeciwko najczęściej akceptowanym instytucjom społecznym – w tym państwu, własności jako prawu, prawom naturalnym w ogóle i samej idei społeczeństwa – które rozważa w umyśle jako „zwidy” lub esencje. Według Herberta Reada egzystencjalizm „eliminuje wszystkie systemy idealizmu, wszystkie teorie życia lub bycia tym człowiekiem podporządkowanym idei, jakiejś abstrakcji. Eliminuje także wszystkie systemy materializmu, które podporządkowują człowieka działaniu praw fizycznych i ekonomicznych. Mówi się, że człowiek jest rzeczywistością – nawet człowiek abstrakcyjny, jest człowiekiem, ty i ja;