W swojej twórczości Kafka przestawiał surrealistyczne i wyobcowane postacie, które zmagają się z beznadziejnością i absurdem, tematami ważnymi dla egzystencjalizmu, ale jednocześnie prezentował krytykę autorytarnej rodziny (w Przemianie) i biurokracji (w takich dziełach jak Proces). Mówił na przykład o życiu rodzinnym jako polu bitwy: „Zawsze uważałem moich rodziców za prześladowców”, pisał w liście, również że „Wszystko co rodzice chcą zrobić, to powrócić do jednego z dni młodości, od których pragnie się uwolnić i uciec”. Pod tym względem mówił z doświadczenia, ale miał na niego wpływ także jego przyjaciel Otto Gross, austriacki anarchista i psychoanalityk. Sam Otto Gross połączył Nietzschego i Stirnera z Sigmundem Freudem, rozwijając własną libertariańską formę psychologii, czując, że ujawnili oni potencjał ludzki sfrustrowany przez autorytarną rodzinę: „Dopiero teraz możemy zrozumieć, że źródłem władzy jest rodzina, że połączenie seksualności i autorytetu wykazane w rodzinie jest przez prawa, które nadal przysługują ojcu, powoduje to, że cała indywidualność jest w kajdanach ”.